ตอนนี้ก็ดีกับแอ๊ะแล้ว   เพราะพี่ฟ้าคุยให้

แอ๊ะ  เข้ามาคุยกับปูเอง   และก็พูดว่า

        แอ๊ะ  :  รู้ไหมเราโกรธแกเรื่องอารัย.....

         ปู    :   รู้ดิ

         แอ๊ะ  :   ไหนลองบอกมาสิว่าเรื่องอารัย

         ปู    :   ก็เรื่อง......

        แอ๊ะ  :  ใช่  ถูกต้องนะคร้าบฉ่านเสียความรู้สึกที่แกทำอย่างนั้น

เราก็เข้าจัยกาน  แล้วกลับมาเป็น

 เพื่อนรัก  กันเหมียนเดิมเนอะ

เมื่อวันเสาร์  กลับบ้านที่ตรังมา

เพื่อที่จะพาลูกสุดที่รัก  ไปฉีดยาคุม

และก็เอาหลานไปฉีดวัคซีนด้วยและก็ทำประวัติด้วย

หมดไปหลายตังค์เหมือนกันเรา  อิอิอิ

แมงปอไม่สบาย  เป็นหวัดและก็ไอด้วย

พอเรากลับบ้าน 

 แม่บอกว่าตั้งหน้าตั้งตาคอยเราใหญ่เลย

จัดที่นอนให้   และก็มานอนกับเรา

ติดเราแจเลย   

 แม้กระทั้งอาบบน้ำก็ยังนั่งเฝ้าหน้าห้องน้ำนะเนี๊ยะ

บางครั้งเมื่อเรานึกถึงอดีตของอีกฝ่าย  

 มันก็ทำใจไม่ได้บ้าง

เธอก็ต้องเข้าจัยนะ      มันแทงใจทุกครั้งที่นึกถึง

เพราะฉ่านมันเป็นประเภทคนซีเรียส

เรื่องอารัยต่างๆๆก็จะเก็บมาคิด

++++++   กำลังพยายามอยู่   ++++++

ก็อยากบอกสิ่งที่พูดไปแล้วนะมันดีที่สุดกับทั้ง  2 ฝ่าย

ปูคิดอย่างนั้น  ต่างคนไม่ต้องยึดติดกับกันและกัน

เปิดโอกาสให้กับอีกฝ่ายได้พบกับสิ่งดี ดี ที่เข้ามา

ไม่ต้องมาเกรงใจกันอยู่  

 และจะได้ไม่ต้องหรอกกัน  โกหกกัน

บอกกันตรงๆๆ  เปิดใจได้กว้างขึ้น

และเธอไม่ต้องกลัวว่าฉันจะมีใครหรอก

ฉันก็เป็นฉันอย่างนี้แหละ

มันชาซะแล้วกับการที่จะเปิดใจให้ใครอีก