ไม่แคร์กันเลย
สงสัยความเป็นเพื่อนก็คงต้องหมดแล้วมั่ง
เพราะเค้าไม่แคร์ และไม่มีเยื่อใยให้เราเลยแม่แต่นิดเดียว
ไม่ห่วง ไม่สนใจ ไม่รู้สึกเลย
ว่าสิ่งที่เค้าทำกับเรา ถ้าลองเค้ามาเป็นเรา
แล้วเราทำพฤติกรรมแบบเดียวกันกับเค้าทำกับเรา
เค้าจะรู้สึกอย่างไรบ้าง !!!!!!
มันมีหลายเรื่องหลายพฤติกรรมที่เค้าทำกะเรา
ซ้ำแล้วซ้ำอีก เรื่องที่เพิ่งผ่านมา ไม่รักษาน้ำใจ
ไปกินน้ำชากันไป อืม ที่ร้านไหน โกอ้วนอืมใช่ ชื่อคนต่างๆๆที่เค้าเรียกเพื่อที่จะชวน แต่เราตั้งใจชวนเค้าคนเดียว เพื่ออยากเป็นส่วนตัวบ้าง ซึ่งเดียวนี้ไม่มีเลย เค้าชวนคนอื่นโดยที่ไม่ถามเราซักคำว่าชวนได้ไหม พอไปเค้าก็ไม่กินอารัยที่เราสั่ง แถมยังคุยโทรศัพท์กับคนที่เคยมาชอบอยู่โดยที่ไม่สนใจคนรอบข้างเลย แล้วเค้าก็พอว่ากลับกันได้แล้ว พอขี้มอเตอร์ไซด์ เค้าก็ยื่นกุญแจให้เรา ( ซึ่งตอนมา เรามากัน 2 คนเค้าขับเราซ้อน ) พอกลับเราก็คิดว่ามันต้องเป็นอย่างนั้นเพื่อที่จะไปเอารถยนต์ และเค้าคงไปที่บ้านเราเหมือนแต่ก่อน แต่มันไม่ใช่ เค้าบอกเราว่า เอากุญแจ เรางง! หือ แล้วไม่กลับเหรอ เดี๊ยวเราไปกะ....ต่อนะ เราจี๊ดขึ้นมาโดยทันที แล้วทำไม ไม่บอกกันซักคำว่าไม่ว่าง เราจะได้ไม่ชวน ให้เสียความรู้สึก มาเพื่อทำตามหน้าที่ไม่ต้องมาก็ได้ ลองคิดเหตกาณ์นี้กลับกันสิ ถ้าเค้าเป็นเราจะรู้สึกอย่างไงในเหตุการณ์นั้น
เหตุการณ์ที่สองงานแต่งเพื่อน..
ไปงานไหม ไม่ไป อืม ช่วงที่เรากะลังแต่งตัวอยู่โทรศัพท์มาว่ายืมรถหน่อย เค้ารู้ก็รู้ว่าเราต้องเอารถไปอยู่แล้ว เราก็บอกว่าได้แล้วไปส่งและรับกลับด้วยแล้วกัน เค้าบอกว่า ต้องรับด้วยเหรอ อ้าวแล้วจะให้กลับยังไงละ เอ้อถ้าให้ไปรับไม่เอารถก็ได้ ตอนไปเราก็เอารถยนต์ไปแล้วก็แต่งตัวสวยใช้ได้ ไม่เหมาะอย่างยิ่งกับการขับมอเตอร์ไซด์เพราะใส่กางเกงขาสั้น เพื่อนแอ๊ะมาที่บ้านเราเพื่อที่จะไปงานพร้อมกะเรา พอถึงโรงแรมก็ไม่มีที่จอดเจ้าคะ ตายละเอาไงดี เพื่อนแอ๊ะออกไอเดีย ไปจอดบ้านเค้าแล้วให้เค้าเวียนมาส่งที่โรงแรมสิ เอ้อใช่นะ โทรหาเค้าอยู่ไหน ร้านเกมส์ อืมช่วยมาส่งที่โรงแรมหน่อยสิ ก็มาแล้วไ ปส่งแต่ตอนกลับก็ไม่ได้พูดอารัย พอเลิกงาน เราก็ไปที่บ้านเค้าเพื่อจะเอารถไปส่งแอ๊ะ ปรากฏว่าทั้งคนทั้งรถไม่อยู่ เราโทรหาอยู่ไหน เอ้อเดียวเราโทรให้แม่เอากุญแจรถเครื่องลงมาให้ อ้าวถึงมีรถเครื่องแต่เราก็เข้าบ้านไม่ได้เพราะกุญแจบ้านเรามันอยู่ในรถยนต์หมดเลย กระเป๋าด้วย ของแอ๊ะด้วย งั้นคอยเดี๊ยวเค้าตอบ เราก็รอเค้าซักพัก เห็นหน้ามน ขี่รถเครื่องมา เรางง !!! เค้าก็เดินมาพร้อมกับของแอ๊ะและกระเป๋าของเรา เราซึ้งอีกแล้วครับท่าน เพราะว่าเค้าให้เราขี้รถเครื่องกลับจริงๆๆด้วย เราใส่ชุดนั้น และก็มีกระเป๋าใส่เงิน เราก็ไม่มีเจ๊กเกทด้วย เรากลัวมาแล้วการนั้งมอเตอร์ไซด์แล้วสะพายกระเป๋า เพราะเราเคยถูกระชากกระเป๋ามาแล้วครั้งหนึ่ง หน้าตาที่เค้าพูดกะเรามันไม่ได้รู้สึกเป็นห่วงเป็นใยเราเลย ให้ขี้รถเครื่องกลับและเค้าก็จะไปเลนเกมส์ต่อ นี่คืออีกเรื่อง
เหตุการณที่ 3
ว่างไหม ทำไม ช่วยขนของหน่อย ค่อยขนวันพุธสิ วันหยุดให้ช่างยาวขน เราบอกว่าไว้ช่างยาวขน ค่อนเป็นชิ้นใหญ่ดีกว่า ส่วนชิ้นเล็กๆๆก็จะขนก่อนนะ งั้นปูรีบก็ขนก่อน ถ้าไม่รีบก็คอย เราก็นิ่ง....... เค้าไม่ว่างไปสนุกและไปกินกะคนอื่นๆๆที่เค้าอยู่ด้วยแล้วมีความสุขม๊ากกกก โทรมาเอารถเก็บไหม เราตอบ เดี๊ยวค่อยเก็บตอน 4 ทุ่มแล้วกัน เราก็ให้คนอื่นที่เค้าแคร์เราและก็ดีกับเรา มากกว่าเค้าช่วยขน ขนนิดหน่อยแล้วไปหาอารัยกินต่อ แล้วก็ไปนอนกะเพื่อนเราซะเลย เค้าโทรมาตอนเกือบ 4 ทุ่ม อยู่ไหนจอดรถไหม ไม่เป็นไรนอนบ้านเพื่อนแค่นี้นะ
เหตุการณ์นี้มันทำให้เรารู้ว่าถึงไม่มีเค้าเราก็ยังมีคนที่ดีกับเราแคร์เราตั้งมากมาย ปูมองดูคนรอบกายบ้างแล้วปูจะเจอกับสิ่งที่ทำให้มีความสุข
ปูคิดว่าถ้าเค้าเป็นแบบนี้ คิดว่าความเป็นเพื่อนมันก็คงไม่เหลืออีกต่อไป เพราะเพื่อนกันเค้าก็จะแคร์ความรู้สึกของเพื่อนมากกว่านี้ แต่นี่มันไม่ใช่เลย เราพยายามแล้ว และถือว่าทำดีที่สุดแล้ว
<< September >>
S
M
T
W
F
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
<< 2008>>